Busperikelen

De bus blijft toch interessant. Op het 'busstation' staan bij alle mini-busjes mannetjes op hoog tempo de namen op te roepen van de plaatsen waar ze langs komen. De chafffeurs staan ondertussen druk te toeteren en dan is het de kunst om de juiste bus te vinden. Gelukkig ben ik inmiddels al achter de soort van logica en weet ik vanaf welke plek busjes vertrekken naar 2 eindbestemmingen met het ziekenhuis op de route. Hoe vaker je op het busstation komt, hoe meer plaatsen je leert te verstaan. Je moet wel zelf weten hoe de plek er uit ziet waar je uit moet stappen, er valt niet op de vertrouwen dat iemand het zegt. Gelukkig leer je de stoepen te herkennen, meer zie je vaak niet. Ook de bochten geven een indicatie van waar je kunt zijn - fijn dat de chaffeur besluit om tegen het verkeer in de rotonde rechtsom te nemen om rechtsaf te slaan, meteen de orientatie kwijt.
Op het busstation kun je kiezen welke bus je naar dezelfde eindbestemming neemt; een lege bus (dan kun je een goede plek bemachtigen, niet opgevouwen op het reservewiel) of een volle bus (die vertrekt binnen een paar minuten). In de volle bus zit je opgevouwen, maar het wordt dan alleen maar beter.
Naast mij zit een 'iets gezette' vrouw. Ze stapt in en perst zich tussen mij en de persoon die naast mij zit. Ik dacht dat de bus al vol zat, maar met deze vrouw er bij weet ik dat zeker. Het busmannetje denkt er anders over. Hij weet er nog iemand tussen te persen. De tas van de vrouw naast mij, belandt op mijn schoot. Ze pakt er een telefoon uit en begint te bellen. Ze belt meer met mijn oor dan haar telefoon en omdat ik niet antwoord, tettert ze er druk op los. Het enige waar ik aan kon denken was Ronald Goedemondt's 'can't you see my ear is bleeding'. Er stapt nog iemand in. Ook zij perst zich op het bankje en de mevrouw naast mij neemt haar tas weer op schoot om vervolgens half bij mij op schoot te kruipen. Ik maar hopen dat ze door mijn overmatig zweten van me af zou glijden, maar helaas. Gelukkig stappen een aantal mensen uit en onstaat er een gat op het bankje! Maar mevrouw zit blijkbaar wel lekker en schuift niet terug. Arm meisje naast mij, haar hoofd wordt ondersteund door mijn knieen. Het mag dan ook een wonder heten dat mevrouw niet veel later uitstapte en wij ons weer konden ontvouwen.
Maar ach, de bus is niet alleen maar kommer en kwel. Ik kan me blijven vermaken met de capriolen van de chauffers om ook maar 3 minuten langer in de volgende file te kunnen staan.

Het begint goed warm te worden in Kathmandu. Tijd om weer eens te zwemmen. We hebben ons goed af laten zetten en zijn in een koud, niet al te groot, licht vervallen en niet superschoon zwembad gaan zwemmen. Maar het was zo lekker! Even afkoelen! Tussendoor even opwarmen van het koude water in de sauna. En de fysio maar afvragen waarom alles zo soepeltjes ging.

Onze dagen komen we wel door. Ook met het ontlopen van de huisbaas. Hij kan maar niet begrijpen dat je met vieze melk geen lekker ijs kunt maken. Hij wil ons een diepvries brengen die het 24u per dag doet, maar daar wordt het ijs niet lekkerder van hoor! Subtiele hints begrijpt 'ie niet. Dan maar bij het horen van zijn stem in het trappenhuis snel het hek op slot en om het hoekje wachten tot hij weg is.
Een beetje hardlopen in de ochtend en een film in de avond zorgt voor de nodige beweging en ontspannning. Niets te klagen.

Na 2 maanden blijf ik me nog altijd verbazen over het ziekenhuis.Verpleegkundigen die op de IC druk in de weer zijn met hun telefoon, de krant lezen of aan het bellen zijn met collega's. Terwijl een patient al 28 dagen op rij in bed ligt met dezelfde lakens, patien is nog geen een keer goed gewassen en het dan vreemd vinden dat ze zo'n uitslag heeft op haar rug.
Ampullen die met een tang open gebroken worden dat het glas in het rond vliegt, geen wasbak op de afdeling, af en toe enkele uren uberhaupt geen stromend watter en als je het toilet doorspoelt, komt er ineens een stortvloed over je voeten! Stortbak was niet op het toilet aangesloten vandaag.
Bij een patient moet de tracheacanule (zo'n buisje door een gat in de hals) vervangen worden. Iemand is van mening dat er een extra gaatje in het buisje met komen, dit wordt met een gewoon mes gedaan. Met een nagelvijl worden de randjes glad gemaakt en dan wordt het buisje ingebracht. Niet ontsmet, niet gewassen, minstens 5 mensen hebben het in hun handen gehad. Juist ja.